Sanmao: Tagalog Version

Pumunta siya sa palengke. Nakita niya si Aling Rosa na nagtitinda ng isda. "Aling Rosa, ako na po ang maghuhugas ng bangketa ninyo kapalit ng isang pirasong tinapay?" nakiusap si Sanmao.

Pero sa kabila ng kanyang kalungkutan, hindi siya sumuko. Si Sanmao, ang batang may tatlong buhok, ay patunay na kahit ang pinakamaliit na tao ay kayang magdala ng malaking liwanag sa madilim na mundo.

Doon, nakakita siya ng isang batang babae na umiiyak. "Anong problema mo?" tanong ni Sanmao.

Nang magkagabi, si Sanmao ay natutulog sa ilalim ng tulay. Binalot siya ng malamig na hangin. Niyakap niya ang kanyang tuhod. Sanmao Tagalog Version

Isang umaga, nagising si Sanmao na masakit ang kanyang tiyan. Hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa gutom. "Kailangan kong kumita ng barya para sa pandesal," bulong niya sa sarili.

Pero sa likod ng kanyang ngiti, kumalam muli ang kanyang tiyan.

Walang nanay si Sanmao. Walang tatay. Ang bahay niya ay ang bangketa, at ang unan niya ay isang lumang diyaryo. Pumunta siya sa palengke

Tumingin si Sanmao sa ilog. Mabilis ang agos. Alam niyang mapanganib, pero tumalon siya! Sumisid siya sa maputik na tubig. Makalipas ang ilang sandali, lumutang siya na may hawak na maliit na supot—ang pitaka!

Para sa lahat ng Sanmao sa mundo: hindi kayo nag-iisa.

Si Aling Rosa ay matabang babae na laging nakasigaw. "Maligo ka muna, bata ka! At saka, tatlong piraso lang ang buhok mo—malas ka yata!" Pero sa kabila ng kanyang kalungkutan, hindi siya sumuko

Ngumiti si Sanmao. "Wala na. Masaya na ako na nakatulong."

"Nawala ko po ang pitaka ni Lola. May lamang dalawampung piso para sa gamot niya," hikbi ng bata.

"Eto na!" sabi ni Sanmao, na may putik sa kanyang tatlong buhok.